Verstoppen voor Mariëlle met haar camera

Kleine Viking, Keltfest 2013

Opgroeien op festivals. Dat lijkt me heerlijk. Doordat ik er veel bezoek, leer je op den duur ook heel veel mensen kennen. Het voelt als een grote familie. Veel standhouders hebben kinderen en die gaan graag mee in de weekenden. En ook ik zie ze opgroeien en groot worden. Inmiddels zijn de kleine jongens en meisjes van zes jaar geleden niet zo klein meer.

In het begin waren ze niet allemaal even blij met Mariëlle met haar camera. Zoals deze jongeman op Keltfest in ik geloof 2013 of 2014. Ik moest altijd flink mijn best doen om hem op de foto te krijgen. Ik maakte er een sport van om hem goed op de gevoelige plaat te zetten en hij deed heel erg zijn best om dit te laten mislukken. Een mooi spelletje maakten we er met zijn tweetjes van.

Supervlug

En het was alsof hij rook dat ik in de buurt was. Meestal schroefde ik mijn ‘dikke’ 70-300 mm-lens op de body. In de hoop dat hij het niet door zou hebben dat ik op hem loerde. Het was een spel van kat en muis. Een bijna middeleeuws jagen op elkaar. En meestal won hij. Hij was supervlug. En ik was vaak net te laat met afdrukken. Of mijn zware lens maakte, door mijn onervarenheid en haast een zwieper, met een onscherpe foto tot gevolg.

Schild

Ook hier was hij mij bijna te snel af. Hij zag me komen en zijn schild ging omhoog. En ik. Ik had mazzel en was dit keer net op tijd. Om een foto te maken waar ik nog steeds met plezier naar kijk. En wat dat kat en muis spel betreft. Dat doen we niet meer. Tegenwoordig poseert hij voor mij, als ik het hem vriendelijk vraag. Dankjewel kanjer.